Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Jak poradzić sobie z niepokojem w związku przez obecność byłych partnerów w mediach społecznościowych?

Jestem w związku z dziewczyną od 7 miesięcy. Nie wiem, jak to określić. Jestem zaniepokojony tym, że ma na swoim profilu FB relację z byłym „kochankiem” – relacja została zakończona przez niego, bo dowiedziała się żona. Nie polubiła jej zdjęć, ale raz na jakiś czas pisze do niej na WhatsAppie z prośbą o kontakt – typu: „daj znać, żyjemy?”, „czy jesteś szczęśliwa?”. Ufam dziewczynie, ale trudno mi się pogodzić z tym, że zakochany w niej facet się kręci obok. Byliśmy na wspólnej imprezie, szukał kontaktu, ona go odtrącała, ale on nie daje za wygraną, widać, że ją kocha. Spytałem, dlaczego ma go na FB, powiedziała, że i tak on nie kontaktuje się tą drogą, tylko pisze na WhatsAppie, ale ona nie odpisuje. To fakt. Kocha mnie i tego jestem pewien na 120%. Jednak gdy spytałem, dlaczego go nie usuniesz, to odpisała, że to by było dziwne, że pomyślałby, że jest nienormalna. Jak to odbierać…? Nie przejmować się? A przyznam, że jestem człowiekiem, który analizuje, boi się, mimo że jej ufam — nie ufam temu facetowi.

User Forum

McA

4 miesiące temu
Anna Szczypiorska

Anna Szczypiorska

Najpierw zweryfikuj, czy kontakt z byłym partnerem rzeczywiście stanowi realne zagrożenie, a nie jest to jedynie Twój lęk. Porozmawiaj z partnerką w stylu „ja‑komunikatu” (np. „Czuję niepokój, gdy widzę, że nadal macie kontakt. Czy możemy ustalić granice, które będą dla nas obu komfortowe?”). Wspólnie określcie zasady i po kilku tygodniach oceńcie, czy obie strony czują się lepiej. Jeśli niepokój utrzymuje się i wpływa na codzienne funkcjonowanie, rozważ sesję ze specjalistą, aby przepracować ten temat i wzmocnić regulację emocji.

4 miesiące temu

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Justyna Bejmert

Justyna Bejmert

Cześć :) Rozumiem, że to Cię stresuje. Spróbuj spojrzeć na jej zachowania i reakcje, a nie jego. Ona go odtrąca, nie odpisuje, nie ukrywa kontaktu, wybiera Ciebie. To ważne sygnały. To, że go nie usuwa z Facebooka, nie musi oznaczać nic poważnego, ale warto, żebyś z nią o tym porozmawiał np. "To mnie dotyka, co możemy zrobić, żebyśmy oboje czuli się ok?" zamiast po prostu  "usuń go z fb". To otwiera, a nie stawia pod ścianą. Warto, żebyś zastanowił się, czy gdybyś patrzył tylko na jej czyny, miałbyś powód do obaw? Pozdrawiam Cię,

 

Justyna Bejmert

psycholog

4 miesiące temu
Weronika Wardzińska

Weronika Wardzińska

Dzień dobry,

 

To, co Pan czuje, jest całkowicie zrozumiałe (sytuacja, w której były kochanek wciąż się odzywa, a dziewczyna ma go na profilu, naturalnie budzi niepokój). I nie ma w tym nic przesadzonego ani „zbyt analizującego”. To po prostu ludzkie. Jednocześnie z tego, co Pan opisuje, wynika, że ona naprawdę nie podtrzymuje z nim kontaktu, odtrąca go, nie odpisuje i jasno komunikuje, że wybiera Pana. To ważne. Jeśli chodzi o jej niechęć do usunięcia go z Facebooka, to dla wielu osób takie gesty są niezręczne, „zbyt ostre” albo kojarzą się z dramatem. Ona może po prostu nie chcieć robić czegoś, co wyglądałoby na konflikt, nawet jeśli emocjonalnie nie ma z nim już nic wspólnego. Nie musi to świadczyć o uczuciach do niego. Może Pan jednak spokojnie powiedzieć jej, że nie chodzi o kontrolę, tylko o Pana poczucie bezpieczeństwa i o to, że jego wiadomości są dla Pana trudne. Warto wyrazić to w formie:
„Nie proszę, żebyś robiła coś wbrew sobie, ale chcę, żebyś wiedziała, że jego obecność obok naszej relacji jest dla mnie stresująca. Może znajdziemy sposób, żeby oboje czuć się z tym komfortowo?”

Najważniejsze jest to, jak ona się wobec niego zachowuje, a z Pana opisu wynika, że jasno stawia granicę.

 

Pozdrawiam serdecznie,

Weronika Wardzińska

 

4 miesiące temu
Gizela Maria Rutkowska

Gizela Maria Rutkowska

Witam,

jesteście "młodym" związkiem. Łączy Was więcej zauroczenia niż dojrzałego uczucia, uczucia opartego na mocnym fundamencie, którym jest i przyjaźń i zaufanie. To, że taka sytuacja, którą opisujesz, niepokoi cię, jest zrozumiała. Obawiasz się o Wasz związek, mimo, że dajesz mu aż tyle procent doskonałości. Porozmawiaj ze swoją dziewczyną i powiedz jej, jak się czujesz, gdy wciąż wokół niej orbituje były partner. Dopytaj, czy nie mogłaby zrezygnować z tych kontaktów, bo mocno ci to przeszkadza. To, że nie nie ufasz temu panu to oczywiste, bo jego zamiary są i niejasne i w sumie niezbyt uczciwe. Skoro oni się rozstali, po co wciąż ją nagabuje. Męska rozmowa z Panem? Być może też, na horyzoncie nieco dalszym, ale nie wykluczałabym i tego. Ja chciałabym wiedzieć, dlaczego była kochanka dopytuje się o dobrostan i szczęśliwość mojego partnera. Ale to moja osobista refleksja.

Na ten moment, najbardziej rozsądne jest bardzo uczciwe porozmawianie z dziewczyną. Szanujcie siebie i swoje uczucia, bo inaczej związek nie ma szans na trwały.  

Życzę powodzenia

Dr Gizela Maria Rutkowska

Psycholog

Terapeuta

4 miesiące temu
Karolina Rak

Karolina Rak

Dzień dobry,

 

Myślę, że jest to przestrzeń na otwartą rozmowę, gdzie Pan mógłby otwarcie, spokojnie, bez atakowania czy podejrzeń opowiedzieć o swoich emocjach, jakie pojawiają się, gdy Pana partnerka kontaktuje się z ex. Z drugiej strony również mogłaby to być przestrzeń do otwartej rozmowy, wychodzącej z ciekawości - dlaczego to dla Pana partnerki ważne, żeby nie usuwać go z Facebooka. Myślę, że taka rozmowa nakierowana na zrozumienie swoich punktów widzenia, a nie na przekonanie do swojego stanowiska, mogłaby wnieść wartość do tej sytuacji.

 

Pozdrawiam serdecznie,

Karolina Rak

Psycholożka i psychoterapeutka in spe

4 miesiące temu
Agnieszka Przygodzka

Agnieszka Przygodzka

Dzień dobry!

Twoje emocje w tej sytuacji są absolutnie zrozumiałe i zdrowe. To, że czujesz niepokój, nie wynika z braku zaufania, lecz z troski o relację i chęci zadbania o swoje poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego. Dajesz wyraźne sygnały, że zależy Ci na tej dziewczynie, że jesteś zaangażowany — i właśnie dlatego obecność byłego partnera w tle może wywoływać w Tobie napięcie. To naturalna reakcja, a nie przesadna zazdrość.

Zachowanie Twojej partnerki, choć może budzić Twoje obawy, wcale nie musi świadczyć o nielojalności. Może raczej wskazywać na to, że ma trudność w stawianiu granic wobec przeszłości — być może nie chce konfrontacji albo unika sytuacji, które mogłyby się wydawać „dramatyczne”. Z jej perspektywy ta relacja już nic nie znaczy, więc nie czuje potrzeby definitywnego zerwania kontaktu – co jednak dla Ciebie może mieć zupełnie inną wagę.

W takiej sytuacji ogromne znaczenie ma sposób, w jaki o tym rozmawiacie. Zamiast formułować zarzuty czy oceny, warto mówić o swoich emocjach i potrzebach — na przykład o tym, że czujesz niepokój, że chciałbyś, aby wasza relacja była przestrzenią jasnych i wspólnych granic. Taka rozmowa nie tylko wzmacnia bliskość, ale daje też partnerce szansę, by naprawdę Cię usłyszała — bez presji, bez obrony, bez walki.

Ważne jest również, abyście jako para wspólnie określili, co w waszym związku jest „w porządku”, a co zaczyna budzić napięcie. Każda relacja opiera się na wspólnych zasadach, które nie muszą być uniwersalne — ale powinny być wspólne. Jeśli oboje rozumiecie, czego potrzebujecie, by czuć się bezpiecznie i spokojnie, łatwiej będzie dbać o tę relację w sposób dojrzały i wzmacniający.

Powodzenia!

4 miesiące temu
Patrycja Kubka

Patrycja Kubka

Dzień dobry,

Widzę, że mierzy się Pan z trudną dla Pana sytuacją. Rozumiem, że może Pan odczuwać zaniepokojenie w związku z obecnością osoby trzeciej blisko Pana partnerki. Poczucie zaniepokojenia i czujność w stosunku do partnerki mogą wiązać się właśnie z tym, co pisze Pan na końcu, czyli z takim Pana stylem funkcjonowania. Kiedy jednak ta sytuacja zaczyna Pana męczyć, staje się powodem kłótni, dużo Pan o tym myśli, wtedy należy się przyjrzeć własnym przekonaniom na temat siebie i związku. Nie mamy dużego wpływu na czyjeś zachowanie, ale możemy pracować nad sobą i nad tym, jak to na nas wpływa i co z tym zrobimy.  Można też popracować nad komunikacją, próbować rozmawiać o tym,  na czym Panu zależy i jakie ma Pan oczekiwania w związku. Ma Pan prawo do wyrażania własnych potrzeb, należy jednak pamiętać, aby unikać presji, wymuszania decyzji i ograniczania partnerki. 

 

Pozdrawiam, życzę wszystkiego dobrego, 

Patrycja Kubka, psycholog TSR,

4 miesiące temu
Monika Figat

Monika Figat

Pana niepokój jest zrozumiały, zwłaszcza gdy pojawia się osoba trzecia, która nie odpuszcza kontaktu. Zachęcam do akceptacji własnych emocji i otwartej rozmowy z partnerką o swoich obawach, bez oskarżeń. Ważne jest, by jasno określić swoje granice i potrzeby, jednocześnie szanując autonomię drugiej osoby. Zaufanie buduje się przez szczerość i wzajemne wsparcie, nawet jeśli pojawiają się trudne uczucia. Proszę pamiętać, że takie sytuacje można przepracować i znaleźć rozwiązanie, które będzie satysfakcjonujące dla obu stron.

 

Serdeczności i powodzenia

Monika Figat, Psycholog [Warszawa i on-line] | monikafigat.pl

4 miesiące temu
Izabela Piórkowska

Izabela Piórkowska

To, co Pan opisuje, jest dla wielu osób naturalnym źródłem niepokoju. Kiedy w życiu partnerki pojawia się ktoś, kto wciąż próbuje nawiązywać kontakt, wysyła sygnały zainteresowania i był kiedyś ważną osobą — trudno przejść obok tego obojętnie. Zwłaszcza jeśli sam Pan raczej działa czujnie i uważnie. Jakie potrzeby kryją się za Pana lękiem? Czy bezpieczeństwo w relacji? Jakie uczucia jeszcze się pojawiają oprócz lęku, gdy Pan myśli o sytuacji? Proponuję zastanowić się nad tym, co oznacza dla Pana zaufanie w relacji? Czego ono dotyczy, w jakich sprawach jej Pan ufa? Na ile zaufanie dotyczy zachowań partnerki? Co Pana obawy mówią o Pana poczuciu wartości? Jak partnerka może Panu pomóc, wesprzeć w Pana obawach? Co to mówi o stosunku partnerki do tamtej relacji, jeśli nie chce go usunąć z kontaktów? Po co Panu ufać lub nie ufać byłemu skoro ufa Pan jej i ma Pan pewność, że kocha?

4 miesiące temu
dobrostan

Darmowy test na dobrostan psychiczny (WHO-5)

Zobacz podobne

Żona tworzy uwodzicielskie zdjęcia na Snapchacie - czy to oznaka zaburzeń osobowości?
Znalazłem w telefonie zdjęcia mojej żony, które tworzyła na Snapchat publikowane jako prywatne. Żona posada konto na FB, Instagram na żadnym z tych kont nie ma opublikowanych tych zdjęć. Chciałbym poznać ocenę psychologiczną. Moim zdaniem zdjęcia mają charakter uwodzicielski, treści rozmów już nie poznam gdyż bardzo strzeże swojej prywatności po przez dwu etapowe uwierzytelnianie przy logowaniu. Zresztą Snapchat umożliwia automatyczne usunięcie treści rozmów i zdjęć. Już sam fakt korzystania z tego komunikatora jest dość wymowny. Czy osoba a konkretnie moja żona ma jakieś zaburzenia osobowości?
Związek na odległość a brak kontaktu i bliskości
Witam, jestem w zwiazku na odleglosci prawie 1,5 roku… zawsze brakowalo mi kontaktu, czulosci i bliskosci. Ona ma 2 dzieci, ktore sa dla niej calym swiatem. Ostatni czas jest dla mnie dramatem i wiem od razu, ze: “tez moge sie odewac”. W przedostatnia sobote w nocy zepsulo mi sie auto napisalem do niej w nocy, ze auto przestalo jechac jestem zmeczony, zostaje na noc u kolegi bo nie mam jak wracac czuje sie wlfatalnie, dostalem odpowiedz z rana “widze, ze impreza byla gruba”. Ona wiecznie opowiada o tym jak ja nie potrafie wspierac - ja wspieram logika, dzialaniem a ona potrzebuje emocji. Ok nie wazne jakos sie dogadalismy… zadzwonilem wieczorem bo dzien wczesniej nie bylo jakos rozmawiac bylem na urodzinach. Kolejny dzien… wieczorem chcialem porozmawiac ale kiedy zadzwonilem wieczorem nie odebrala bo byla na treningu wiec poszedlem spac - chcialem wsparcia, trudno nie dostalem. Dzien kolejny - wtorek… z rana sie nie odezwalem czy dojechalem do pracy - byla o to troche zla bo sie martwila - przeprosilem (aczkolwiek przywitalem sie jakcodzien przed wyjsciem do pracy). Wieczorem kiedy chcialem porozmawiac, bylem wczesniej na rowerze z dziecmi brata wysylalem jej zdjecia. Telefon mi upadl i troche mnie to zmartwilo bo sie uszkodzil - napisalem jej to… i otrzymalem wiadomosc ze tak to jest jak sie cyka fotki - napisalem sarkastycznie dziekuje za wsparcie. Odpowiedz po czasie “czuje sie zle dobranoc”. Wiec kolejny dzien bez kontaktu telefonicznego… sroda… spytalem jak ona ze zle, rozmawialismy, ze jej sie nie uklada w pracy okolo 15 ostatnia jej wiadomosc potem cisza. Napisalem, zeby wyslala mi CV bo chce jej pomoc w szukaniu nowej pracy - nie odczytala… i do konca dnia sie nie odzwala a zawsze piszemy chociaz dobranoc. Rano napisala dzien dobry- ja poirytowany zapytalem dlaczego sie nie odzywala? Ona wyslala zrzut ekranu na ktorym byla moja wiadomosc i napisala ze to ja sie nie odzywalem… napisalem “jak widac to ja sie odzywalem…” na to dostalem odpowiedz “mam problem z dzieckiem biegamy po lekarzach, nie potrzebuje twoich dram daruj sobie”. Zabolalo mnie, ze w przypadku problemu zdrowotnego dziecka nawet nie wyslala o tym krotkiej wiadomosci tylko uciela kontakt. Kolejny dzien bez rozmowy… piatek byla z synem na silowni - mialem tego dosyc wszystkiego sam juz wieczorem nie zadzwonilem, zreszta jak ostatnie kilka dni. Sobota wyjechala na turniej dziecka do Krakowa z kolezanka. Pisalismy troche… wieczorem mimo, ze bylem zniechęcony zadzwonilem ale po 10 minutach mnie zbyla bo kolezanka chciala do lazienki… rozmowa byla oschla bez czulosci bardziej z uszczypliwosciami zakonczona czule “w kontakcie” a przed tym jako ze mialem kolonoskopie i diete od ktorej zle sienczulem “od diety jeszcze nikt nie umarl” . Zdolowalo mnie to juz maksymalnie, nie slyszalem kocham od tygodnia - to potrafi mowic tylko dzieciom kilka razy dziennie. Mimo to oschle pisalismy ze soba… - w poniedzialek rano napisala powodzenia co do badania… popisalismy wieczorem ja juz nie mialem ochoty dzwonic bo czuje sie jakbym prosil o to jak pies… napisalem dluzsza wiadomosc… zero odzewu… kolo 23 napisalem wiec dobranoc i dostalem odpowiedz dobranoc bez odniesienia sie do moich wiadomosci. Sa swieta mam przyjechac ale czuje ze moj rozum przegrywa z emocjami widze ze to bez sensu mecze sie… i zaczynam obwiniac siebie “przeciez tez moge zadzwonic okazac czulosc”. Mysle o zakonczeniu relacji ale pojawiaja sie wyrzuty sumienia, tesknota i cierpienie… tlumacze sobie, ze ona jest takim typem czlowieka ze potrz buje wiecej przestrzeni mniej czulosci - ona twierdzi odwrotnie… jestem zalamany czuje ze wyjazd to glupota… nie raz mowilem, ze potrzebuje kontaktu, kocham Cie inicjatywy i zaangazowania 50/50… i nic i nie wiem dlaczego w to brne… przypominam sobie piekne slowa i momenty…
Mój chłopak ma lęki odnośnie tego, co go omija, gdy jest w pracy.
Dzień dobry. Mieszkam aktualnie z moim chłopakiem i jego przyjacielem. Mój chłopak jako jedyny z nas aktualnie pracuje i ma znaczące innej wolnego czasu od nas. W związku z tym ma on lęki odnośnie tego, co go omija, gdy jest w pracy. Źle się czuje z tym, gdy mu opowiadamy, o czym rozmawialiśmy. A ostatnio na mikołajki przygodiwala duży prezent dla chłopaka a dla współlokatora kupiła mikołaja z czekolady, gdy chłopak się dowiedział zdenerwował się na to, mimo że wie, że nie zrobiłam nic złego, to wybuchł, bo to dla niego dziwne. Twierdzi, że nie jest zazdrosny, ale wydaje mi się, że źle się z tym czuje, że mamy więcej wolnego czasu niż on i czasem spędzany go razem, bo razem mieszkamy. Nie wiem, jak mogłabym mu pomóc, bo on wie, że nie robimy nic złego tylko nie może pozbyć się myśli, że coś go omija. Z góry dziękuję za odpowiedź.
Zmagam się z uzależnieniem od hazardu - moja historia i konsekwencje dla rodziny

Chciałbym opisać swoją historię... Mam 34 lata, żonę, córkę 4-latka i drugie w drodze, lada moment się urodzi. Mam też wielki problem z hazardem, który pojawił się ok. 12 miesięcy temu i doprowadził do długów ok. 300 tys. Zacząłem inwestować na giełdzie, zainwestowałem swoje oszczędności, które w krotki czasie wzrosły do 900 tys. Nie wypłaciłem tego i wszystko straciłem i wtedy zaczęło się pierwsze zadłużenie w bankach, a później w parabankach. Po kilku miesiącach powiedziałem o tym zonie, wściekła się, ale wybaczyła.i pomogła spłacić zadłużenie, wtedy uważałem, ze nie jestem uzależniony, ze ta cała sytuacja tak się potoczyła, ze doprowadziła mnie do dna, ale zona mnie uratowała, i tutaj popełniłem pierwsze błędy, nie odciąłem się numeru telefonu, mejla gdzie te wszystkie reklamy przychodziły, blokowałem i usunąłem, zona mi prawie wybaczyła, żyliśmy jakby to się nie wydarzyło i wtedy uległem ponownie, po tych wszystkich reklamach, ofertach coś we mnie pękło i ponownie się zadłużyłem. Najpierw raz z zona powiedzieliśmy o wszystkim moim rodzicom, później jej. A na sam koniec zona chce odejść razem z córką, złożyła pozew. Wtedy zrozumiałem, jak bardzo ja skrzywdziłem i co zrobiłem. Niestety, ale juz jej zaufania nie odzyskam, mam chore myśli, napisałem listy, naprawdę teraz doszło do mnie, jak bardzo schrzaniłem, jestem wrakiem człowieka.

Jak zaakceptować siebie i poradzić sobie z poczuciem porażki
Jak zaakceptować bycie przegrywem wszystko zaczęło się 4 lata temu gdy poddałem prawo jazdy po 8 nieudanych razach i jest tylko gorzej. Pamiętam że za każdym razem bałem się jazdy czulem strach i na tych egzaminach szczególnie. Rodzice po pewnych razach byli źli że się nie staram że może wezmę jazdy doszkalające ostatecznie gdy poddałem prawo jazdy to pokłóciłem się z nimi mówili że nie potrzebnie pieniądze zmarnowali. Do tej pory boję się przełamać jazdy nigdy tego nie czułem. Ale teraz od roku leczę zęby u ortodonty dawało mi to jakaś taką satysfakcję że je leczę jakiś plan. Szczególnie że niestety od urodzenia mam krzywą przegrodę nosową i ciągły katar to był mój plan by już skoro zacząłem te zęby to je skończyć implanty itp. i wtedy zrobię operacje przegrody nosowej nie chciałem tych 2 rzeczy mieszać. Prooblem w tym że szybko ten plan okazał się słaby szczególnie jak ostatnio moja młodsza kuzynka zdała prawo jazdy wtedy poczułem wstyd samym sobą wstyd przede wszystkim że nie mam tego prawa jazdy do tego doszedł wstyd że pracuję w tej samej pracy od 4 lat i nic nie osiągnąłem widzę tych studiujących ludzi co coś osiągają jeżdżą są mądrzejsi odważniejsi a ja jestem nikim. Przynajmniej chyba pogodziłem się z faktem że nie będę miał dziewczyny szczególnie po ostatniej sytuacji z dziewczyną poznaną online. Może to być głupie ale poznałem online dziewczynę i był od razu 1 problem na początku mówiła że ma 18 a później się okazało że ma 16 lat. Wtedy jakoś zacząłem wątpić w tą znajomość czułem się źle że jako 23 letni facet z nią gadam mówiła jaka jest samotna itp stwierdziłem że i tak tylko od czasu do czasu gramy w gry to nic takiego ale bardzo dziwnie się zachowywała najpierw wyśmiewała że wyglądam jak dziecko czy że jestem prawiczkiem albo wyśmiewała to że mieszkam z rodzicami po czym później mnie komplementowała gadała coś o tym jaki ja przystojny coś o seksie nawet raz robiła mi zdjęcia co wtedy jeszcze bardziej czułem że nie jest to normalne ale nie będę ukrywał czułem się na początku niby ok jakieś potwierdzenie że nie jestem tak paskudny ale jednocześnie czułem że to nastolatka i często jakoś wymijająco odpowiadałem na jej komplementy ostatecznie powiedziałem że różnica wieku jest za duża to mnie zghostowała i kontaktu nie mamy. Z jednej strony dobrze ale z drugiej jestem zły na siebie że uwierzyłem i że dałem tak się omamić. Ale z drugiej strony czuję ulgę że mam potwierdzenie że nie jestem tym czego one chcą. Więc kwestie z dziewczynami mam przynajmniej pewną poza tym żadna dorosła kobieta nie chce takiego nieuracznika poza tym wyglądam jak dziecko co ona też potrafiła wyśmiać. Ostatecznie po prostu czuje się jak przegryw i nie daję rady Przepraszam za takie długie wypociny
zdrada

Zdrada – przyczyny, skutki i jak sobie z nią radzić?

Zdrada to głębokie naruszenie zaufania w związku, występujące w formie fizycznej lub emocjonalnej. Powoduje trwałe rany psychiczne u obu partnerów. Analizujemy przyczyny zdrad, ich konsekwencje oraz metody odbudowy relacji po takim doświadczeniu.